چو يوسف گر عزيز مصر گردى * ترا آن خوارى زندان نيرزد وگر خود حضرت فغفور چين است * به چين ابروى دربان نيرزد گرفتم صيد تو آهوى مشكين * مقالات سگ و سگبان نيرزد براى مال و جان كاهى ندانى * كه آن افزون به اين نقصان نيرزد مرنجان جان كه پيش اهل بينش * همه عالم عذاب جان نيرزد « 1 » از رباعيات خواجه : از هرچه نه از بهر تو كردم توبه * ور بىتو غمى خورم از آن غم توبه و آن نيز كه بعد از اين براى تو كنم * گر بهتر از آن توان از آن هم توبه فوايد الرضويه جز حق حكمى كه ملك را شايد نيست * حكمى كه ز حكم حق فزون آيد نيست هرچيز كه هست آن‌چنان مىبايد * و آن چيز كه آن‌چنان نمىبايد ، نيست موجود به حق واحد اول باشد * باقى همه موجود مخيّل باشد هرچيز جز او كه آيد اندر نظرت * نقش دومين چشم احول باشد . . . * * * اى بيخبران شكل موهّم هيچ است * اين دايره و سطح مجسّم هيچ است خوش باش كه در نشيمن كون و فساد * وابسته يك دمى و آن هم هيچ است

--> ( 1 ) - ( نسخه مونس الاحرار خطى آستان قدس رضوى ) ( بنقل احوال و آثار خواجه / طوسى )